Job e a súa paciencia

Home bo, xusto e relixioso (segundo dicían algúns)

Aldeán das terra de Hus

Pai de 7 fillos e 13 fillas

Digamos que a situación económica non era nada mala

                    _______________________________________

Un día faloulle Satán a Deus:

        

        -   Oes, déixame tentar a Job, a ver se cae nas miñas mans

        -   Fai o que queiras, total…

E todo o mal caeu sobre Job: matáronlle os fillos, roubáronlle o gando e unha chea de malas xogadas.

        -   Estas desgrazas deben vir da man de Deus; supoño que se me fai o ben tamén me fará o mal dixo Job; mais en ningún momento arremeteu contra el.

        -   Aínda non entendo como podes seguir apreciando a Deus desa maneira despois do que nos fai. –dicíalle a esposa anoxada con el.

Canta paciencia tiña o coitado do Job! Así é que o poñen de exemplo sempre de aguante. Non me estraña! 

Na taberna comenta a situación cos amigos, que non sabían que lle dicir.

        -   Que non é culpa dos meus pecados, tío!

Faloulle o cuarto dos amigos:

        -    Sempre es ti o que das os consellos, meu amigo. Mais agora tocouche a ti o infortunio. Eu se fora ti falaría con Deus, ca de cousas que sabe facer ese home… Ben feliz é o home ó que Deus castiga e do que non recibe ningún rexeitamento. Pois Deus manca pero sempre lle acaba poñendo unha tirita á ferida. Humíllate a ti mesmo ante el e xa verás.

Meu dito meu feito. Non lle saíu mal de todo a xogada, que aínda por encima de recuperar a súa felicidade gaña o dobro do que ten.

Estaba claro que Deus gañaba a aposta. Satán 0-Deus 1

Así que xa sabedes: tede paciencia que parece que así se consegue todo.