“A sororidade é unha arma de empoderamento que só pode facernos máis libres"

Hai uns días faleceu unha das autoras máis importantes e influíntes da literatura galega contemporánea, que merece, cando menos, un repaso pola súa obra. Estou a falar de Begoña Caamaño, xornalista na Radio Galega que se deu a coñecer como escritora coa publicación das súas dúas novelas: Circe ou o pracer azul e Morgana en Esmelle.

"Non sabería nin querería escribir doutro xeito que dende o galego e dende o feminino: eu son muller galega", así era como ela se difinía, galega e feminista; e así foi como o plasmou nos seus libros. As respostas de Begoña Caamaño ao Cuestionario Proust que lle propuxo o crítico Ramón Nicolás axúdannos a descubrir a súa personalidade.

Begoña collía os mitos, dáballes a volta e convertíaos en relatos apaixoantes. Isto é, dáballes ós mitos clásicos como a Odisea unha perspectiva feminista que pretendía ir máis alá do que dita obra contaba. Así na súa obra Circe ou o pracer azul doulle protagonismo ás personaxes femininas da Odisea de Homero, Circe e Penélope. A viaxe de Ulises deixa de ser o fío condutor da historia e Ulises é simplemente un pretexto que permite a comunicación entre Circe e Penélope a través de cartas.  

Eiquí unha entrevista interesante que a Voz de Galicia lle fixo a Begoña Caamaño trala publicación do seu primeiro libro: "A Penélope que debuxou Homero, desafortunadamente, segue existindo". Nela adianta que continuará escribindo máis. Así foi que publicou a súa segunda obra, Morgana en Esmelle, na que tamén botando man dos mitos, dá unha perspectiva feminista.